Προσπαθώ να συνέλθω. Ήταν πολύ χειρότερα από ότι περίμενα. Το τηλέφωνο παραμένει κλειστό, και δεν νομίζω να έχω κοιμηθεί πάνω από τέσσερις ώρες από την προηγούμενη φορά που έγραψα.
Σχεδόν όπως τα περίμενα, τραγική αποτυχία.
Κάποτε μια φίλη, μου είχε δώσει μια συμβουλή, την τσικνοπέμπτη του 2003, 28 Φεβρουαρίου, ημέρα Πέμπτη. Δεν την άκουσα.
Καλά να πάθω.
Sunday, March 11, 2007
Friday, March 9, 2007
Ο ασπασμός των αγγέλων στα άστρα ...
Κείμενο δεύτερο.
Πόσες φορές έχετε κάνει ερωτική εξομολόγηση; Σήμερα , 26 χρονών, αναλογιζόμουν αυτό ολόκληρο το πρωί. Αλήθεια, πόσες ;
Κάποιοι το κάνουν συνέχεια, κάποιοι πάλι ποτέ. Προσπάθησα να θυμηθώ αν έκανα ποτέ μου κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν "ερωτική εξομολόγηση". Δεν τα κατάφερα να θυμηθώ καμιά. Όχι ότι μπορείτε να με χαρακτηρίσετε ανέραστο, κάθε άλλο.
Ας ξεκινήσουμε από τους ορισμούς. Τί είναι ερωτική εξομολόγηση ; Αν είναι η ομολογία αγάπης σε άλλο με σκοπό τη συνουσία, πρέπει μάλλον να πω πως δεν έκανα ποτέ. Αν είναι η ομολογία έρωτα σε κάποιον, όχι σαν αυτό που έχουμε στο μυαλό μας από κάποια παλιά ασπρόμαυρη ταινία, τότε μάλιστα.
Αλλά πάλι πόσες φορές; Και μάλιστα πόσες από αυτές νιώθαμε τον έρωτα σαν τέτοιο, πολύ περισσότερο από κάποιο σεξουαλικό πόθο.
ΜΙΑ !!!
Ναι , δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, αλλά μια και μόνη φορά μπορώ να πω πως ότι ένιωθα για κάποια της το είπα. Με τραγική αποτυχία είναι αλήθεια, αλλά μου πέρασε λίγο καιρό μετά (7-8 χρόνια, δεν κράτησε παραπάνω).
Πόσες φορές ερωτεύτηκα... αρκετές, την Ε το 89, την Φ το 90 την Κ το 93, την Κ το 96, τον Κ το 2003. Φυσικά από το 89 και μετά είμαι πάντα ερωτευμένος. Την πρώτη φορά για 1 χρόνο, την 2η για τρια και ουτο καθ΄ εξής.
Και μην σας εκπλήσσει εκείνο το "τον Κ" , αλήθεια είναι.
Το βράδυ θα προχωρήσω στην δεύτερη ερωτική μου εξομολόγηση, φαντάζομαι πως θα είναι πολύ πιο επώδυνη από την πρώτη, και πολύ πιο επώδυνη ίσως από κάθε επόμενη...
Πόσες φορές έχετε κάνει ερωτική εξομολόγηση; Σήμερα , 26 χρονών, αναλογιζόμουν αυτό ολόκληρο το πρωί. Αλήθεια, πόσες ;
Κάποιοι το κάνουν συνέχεια, κάποιοι πάλι ποτέ. Προσπάθησα να θυμηθώ αν έκανα ποτέ μου κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν "ερωτική εξομολόγηση". Δεν τα κατάφερα να θυμηθώ καμιά. Όχι ότι μπορείτε να με χαρακτηρίσετε ανέραστο, κάθε άλλο.
Ας ξεκινήσουμε από τους ορισμούς. Τί είναι ερωτική εξομολόγηση ; Αν είναι η ομολογία αγάπης σε άλλο με σκοπό τη συνουσία, πρέπει μάλλον να πω πως δεν έκανα ποτέ. Αν είναι η ομολογία έρωτα σε κάποιον, όχι σαν αυτό που έχουμε στο μυαλό μας από κάποια παλιά ασπρόμαυρη ταινία, τότε μάλιστα.
Αλλά πάλι πόσες φορές; Και μάλιστα πόσες από αυτές νιώθαμε τον έρωτα σαν τέτοιο, πολύ περισσότερο από κάποιο σεξουαλικό πόθο.
ΜΙΑ !!!
Ναι , δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, αλλά μια και μόνη φορά μπορώ να πω πως ότι ένιωθα για κάποια της το είπα. Με τραγική αποτυχία είναι αλήθεια, αλλά μου πέρασε λίγο καιρό μετά (7-8 χρόνια, δεν κράτησε παραπάνω).
Πόσες φορές ερωτεύτηκα... αρκετές, την Ε το 89, την Φ το 90 την Κ το 93, την Κ το 96, τον Κ το 2003. Φυσικά από το 89 και μετά είμαι πάντα ερωτευμένος. Την πρώτη φορά για 1 χρόνο, την 2η για τρια και ουτο καθ΄ εξής.
Και μην σας εκπλήσσει εκείνο το "τον Κ" , αλήθεια είναι.
Το βράδυ θα προχωρήσω στην δεύτερη ερωτική μου εξομολόγηση, φαντάζομαι πως θα είναι πολύ πιο επώδυνη από την πρώτη, και πολύ πιο επώδυνη ίσως από κάθε επόμενη...
Προσωπικό ημερολόγιο
Πριν 3-4 χρόνια, έχοντας πιεί κάμποσο ουΐσκι εκείνο το βράδυ, άκουσα την ιστορία μιας φίλης μου, όπου περιέγραφε τη χαρά που της είχε δώσει το γράψιμο. "Μπορούσα να γράφω, και αυτό μου έδινε μια άλλη δύναμη, ήμουν ξεχωριστή από τους άλλους ανθρώπους"
Θυμήθηκα τότε τον εαυτό μου, 16 χρόνια νωρίτερα, να έχω αρχίσει να κρατάω και εγώ ένα ημερολόγιο, σε ένα από εκείνα τα παλιά μπλέ σχολικά τετράδια. Μετά από λίγες μέρες, είτε γιατί τεμπέλιαζα, είτε γιατί φοβόμουν πως θα το δει κάποιος, (κυρίως το δεύτερο) το κατέστρεψα. Μετανιώνω τώρα γι' αυτό και είμε σίγουρος πως αν το είχα κρατήσει, δεν θα δίσταζα να το ξαναπεράσω από το πληκτρολόγιο, και να το μοιραστώ μαζί σας.
Δεν πειράζει, ελπίζω τουλάχιστον πως σε 16 χρόνια θα έχουν μαζευτεί αρκετά κείμενα σε αυτή τη σελίδα ώστε εκείνο το παιδικό τετράδιο να μοιάζει ασήμαντο.
Θυμήθηκα τότε τον εαυτό μου, 16 χρόνια νωρίτερα, να έχω αρχίσει να κρατάω και εγώ ένα ημερολόγιο, σε ένα από εκείνα τα παλιά μπλέ σχολικά τετράδια. Μετά από λίγες μέρες, είτε γιατί τεμπέλιαζα, είτε γιατί φοβόμουν πως θα το δει κάποιος, (κυρίως το δεύτερο) το κατέστρεψα. Μετανιώνω τώρα γι' αυτό και είμε σίγουρος πως αν το είχα κρατήσει, δεν θα δίσταζα να το ξαναπεράσω από το πληκτρολόγιο, και να το μοιραστώ μαζί σας.
Δεν πειράζει, ελπίζω τουλάχιστον πως σε 16 χρόνια θα έχουν μαζευτεί αρκετά κείμενα σε αυτή τη σελίδα ώστε εκείνο το παιδικό τετράδιο να μοιάζει ασήμαντο.
Subscribe to:
Posts (Atom)